Skip to main content
ΣΠΥΡΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ. Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ;

Είναι απορίας άξιον να δούμε πότε και ποιός πολιτικός φορέας θα καταλάβει τα οφέλη που μπορεί να έχει ένα κράτος και ειδικά η Ελλάδα, από το κεφάλαιο που λέγεται ομοιοπαθητική. Το κεφάλαιο ομοιοπαθητική για την πολιτεία σημαίνει κατ’ αρχάς την ακαδημαϊκή αναγνώριση, την ευρεία εφαρμογή της, την κάλυψη των ομοιοπαθητικών φαρμάκων από τα ασφαλιστικά ταμεία και την δημιουργία εθνικού φορέως για την παρασκευή ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Η κυβέρνηση που θα καταλάβει ότι το κεφάλαιο ομοιοπαθητική είναι, ειδικά για την Ελλάδα, πολυπαραγοντική πηγή πλούτου, θα δώσει λύσεις τόσο στον τομέα Υγεία όσο και στον τομέα Οικονομία. α) Στην ελληνική χλωρίδα βρίσκουμε το 80% των φαρμακευτικών φυτών και μάλιστα στην καλύτερη ποιότητα. Θυμίζω ότι τα φαρμακευτικά φυτά αποτελούν την πρώτη ύλη και για αλλοπαθητικά φάρμακα, όπως από φυτά είναι ορισμένα καρδιοτονωτικά π.χ. αλλά και πολλά άλλα, βάσει της χημικής φαρμακοποιϊας. Από φαρμακευτικά φυτά, και βάσει της ομοιοπαθητικής φαρμακοποιϊας, παρασκευάζονται τα περισσότερα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Όταν λοιπόν στην Ελλάδα έχουμε πάνω απο το 80% των πρώτων υλών για ομοιοπαθητικά φάρμακα και μάλιστα ορισμένα από αυτά βρίσκονται μόνο στο ελληνικό έδαφος, δεν είναι, αν μη τι άλλο, ολιγωρία να μην γίνεται αξιοποίηση αυτού του πλούτου από την Πολιτεία; Και πώς μπορεί να γίνει αυτή η αξιοποίηση; Με τη δημιουργία εθνικής φαρμακοβιομηχανίας, για παράδειγμα, που θα παρασκευάζει και θα εξάγει ομοιοπαθητικά φάρμακα σε όλο τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή, γίνεται το αντίθετο. Μας εκμεταλλεύονται οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έρχονται οι ξένοι με επιτελεία εξοπλισμένα, μαζεύουν δωρεάν από τα βουνά μας και τους βιοτόπους μας τα φαρμακευτικά φυτά μας και, αφού τα επεξεργαστούν στις δικές τους φαρμακοβιομηχανίες, τα πουλάνε σε όλο τον κόσμο σαν ομοιοπαθητικά φάρμακα. Και αυτό μεταφράζεται σε μερικά δισεκατομμύρια ευρώ, που θα μπορούσαν να ανήκουν στην Ελλάδα! Πολλοί λένε ότι οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν το πρόβλημα και αντιστέκονται στην ανάπτυξη του ομοιοπαθητικού φαρμάκου. Όμως στο εξωτερικό υπάρχουν φαρμακοβιομηχανίες ομοιοπαθητικών φαρμάκων και έχω αναφέρει στο παρελθόν τουλάχιστον 30 από αυτές ονομαστικά. Είναι όντως οι φαρμακοβιομηχανίες που θέλουν να κρατάνε κλειστή την αγορά του ομοιοπαθητικού φαρμάκου στην Ελλάδα; Ή μήπως, τελικά, είναι άλλοι παράγοντες μιας ιατρικής ελίτ, ίσως και εξωϊατρικοί, οι οποίοι δημιουργούν κωλύματα στην ανάπτυξη της ομοιοπαθητικής γενικότερα; Και ο προβληματισμός προκύπτει, γιατί αρκετοί πολιτικοί μας έχουν κάνει προσπάθειες υπέρ της ομοιοπαθητικής κατά καιρούς. Το αρχικό παράδειγμα, ο αείμνηστος Γιώργος Γεννηματάς και ο μετέπειτα υπουργός υγείας Γιάννης Φλώρος που από το 1988, δημιούργησαν την ομοιοπαθητική επιτροπή του ΚΕΣΥ για την μελέτη των προϋποθέσεων να γίνει η ομοιοπαθητική επίσημη ιατρική ειδικότητα, να θεσμοθετηθεί, να μπεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Πολλοί βουλευτές από όλα τα κόμματα έχουν κάνει επανειλημμένα ερωτήσεις στη βουλή ώστε να επανέλθει η κάλυψη του ομοιοπαθητικού φαρμάκου από τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία. β) Αυτό είναι άλλο ένα μεγάλο θέμα. Η παροχή των ομοιοπαθητικών φαρμάκων από τα ταμεία, εκτός του ότι είναι συνταγματικό δικαίωμα του έλληνα πολίτη και υποχρέωση της Πολιτείας, εξασφαλίζει και οικονομικά οφέλη για την Πολιτεία. Βάσει κοινωνικοοικονομικών μελετών, από την ευρεία εφαρμογή της ομοιοπαθητικής, δεν κερδίζουν μόνο οι ασθενείς σε υγεία, αλλά και η Πολιτεία σε χρήματα. Όταν η ιατρική περίθαλψη περιλαμβάνει και ομοιοπαθητική θεραπεία, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί ακόμη και παράλληλα με οποιαδήποτε άλλη θεραπευτική αγωγή είτε χειρουργική, είτε συντηρητική, το αποτέλεσμα είναι: Ταχύτερη ανάρρωση, λιγότερες μέρες νοσηλείας στα νοσοκομεία, λιγότερες μέρες απουσίας από τους χώρους εργασίας. Οι δαπάνες δηλαδή των ασφαλιστικών ταμείων μειώνονται σημαντικά.  Αυτό βέβαια απαιτεί θεσμοθέτηση της ομοιοπαθητικής, όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ας ελπίσουμε ότι στη χώρα του Ιπποκράτη, που θα μπορούσε να πρωτοπορεί μέχρι και σήμερα στον τομέα Υγεία, θα γίνει επιτέλους μία  σφαιρική και μελετημένη ρύθμιση. Ας ελπίσουμε ότι η όποια νέα κυβέρνηση θα δεί το θέμα της ομοιοπαθητικής με την πρέπουσα σοβαρότητα και κυρίως με βάση το εθνικό συμφέρον. Αυτά τα λόγια τα έχω πει πολλές φορές, αλλά δεν θα σταματήσω να τα λέω, ιδιαίτερα με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές, γιατί, πριν από ο,τιδήποτε άλλο, στηρίζω την πατρίδα μου και θα ήθελα να δω τη μέρα που θα αξιοποιεί το δικό της εθνικό κεφάλαιο που λέγεται ομοιοπαθητική.

-Αναδημοσίευση από την καθημερινή εφημερίδα της Θράκης "Η ΓΝΩΜH" www.gnomi-evros.gr