Skip to main content

. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΧΗΜΙΚΟ

Ομοιοπαθητικά ιδιοσκευάσματα. Σωστή και λανθασμένη χρήση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.  

Σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και του υπόλοιπου κόσμου, που η φαρμακευτική νομοθεσία της χώρας το προβλέπει, το ομοιοπαθητικό φάρμακο παρασκευάζεται από φαρμακοβιομηχανίες ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Υπάρχουν ειδικές φαρμακοβιομηχανίες ομοιοπαθητικών φαρμάκων, από τις οποίες κυκλοφορούν δύο κατηγοριών φάρμακα:

α) Τα ημιέτοιμα ομοιοπαθητικά φάρμακα τα οποία ως γαληνικά πουλιούνται μόνο στα φαρμακεία. Τα γνωστά μας γαληνικά ομοιοπαθητικά φάρμακα, σε όλες τις δυναμοποιήσεις.  Αναγράφεται πάνω στη συσκευασία τους το διεθνές επιστημονικό όνομά τους, ο αριθμός των καψουλών ή των χαπιών που περιέχεται και το όνομα της φαρμακοβιομηχανίας από το οποίο παράγονται. Εδώ ο φαρμακοποιός πρέπει να κάνει την φαρμακοτεχνική εργασία της εμβροχής για να προκύψει το τελικό προιόν που θα δώσει στον πελάτη του. Ο φαρμακοποιός προσθέτει το όνομα του ασθενούς. Δεν συνοδεύονται από φύλλο οδηγιών, αφού δεν έχουν γενικές ενδείξεις, γιατί η συνταγογράφησή τους είναι προσωπική για κάθε ασθενή και την ένδειξη καθορίζει η διάγνωση του ομοιοπαθητικού γιατρού, όπως και τη δοσολογία τους. Αλλά δεν έχουν ούτε  αντενδείξεις και παρενέργειες, καί, όπως έχει αποδειχθεί μπορούν να χορηγηθούν σε οποιονδήποτε πάσχοντα άνθρωπο, παράλληλα με οποιαδήποτε άλλη χημική φαρμακευτική αγωγή και είναι απολύτως ατοξικά και αβλαβή για τον οργανισμό.  

β) Τα έτοιμα ή τελικά προιόντα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Αυτά είναι τα ιδιοσκευάσματα από ομοιοπαθητικά φάρμακα. Είναι τελικά προιόντα διότι η φάση της εμβροχής γίνεται στο εργαστήριο της φαρμακοβιομηχανίας και δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα άλλο ο φαρμακοποιός παρά μόνο να τα χορηγήσει στον πελάτη του.

Εδώ όμως κάποιοι θέλησαν να μιμηθούν τα αλλοπαθητικά φάρμακα. Κι έτσι χρησιμοποίησαν ομοιοπαθητικές πρώτες ύλες, για να φτιάξουν παυσίπονα, αντιπυρετικά, αντιγριππικά, αντιφλεγμονώδη σκευάσματα, κ.ο.κ., που προορίζονται για ανακούφιση συμπτωμάτων.   Όμως αυτό αντίκειται στην ίδια τη φύση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου δεδομένου ότι αυτό δεν απευθύνεται στα συμπτώματα του ασθενούς αλλά στη συνολική ιδιοσυγκρασία του. Πήραν δηλαδή ορισμένα ομοιοπαθητικά φάρμακα, τα οποία όταν δίνονται σε ανθρώπους με ορισμένες ιδιοσυγκρασίες βοηθούν π.χ. τις ρευματικές παθήσεις τους. Τα ονόμασαν με ένα εμπορικό όνομα και έβαλαν ένδειξη «αντιρευματικό» φάρμακο.   Είναι δηλαδή μία αλλοπαθητική ιατρική προσέγγιση, με ομοιοπαθητικές πρώτες ύλες.

Το ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν μπορεί να έχει "ενδείξεις" όπως έχει το χημικό φάρμακο, διότι είναι τελείως διαφορετική η φύση του. Μπορεί όμως και πρέπει το ομοιπαθητικό φάρμακο να προσδιορίζεται ως προς την δράση του απο μια γενική περιγραφή η οποία δεν είναι αυθαίρετη, αλλά προσδιορίζεται απο τις δύο βασικές διεργασίες καθωρισμού του ομοιοπαθητικού φαρμάκου, δηλαδή το repertorizing  και τη Materia Medica.   

Στη χώρα μας μέχρι στιγμής τα ομοιοπαθητικά φάρμακα κυκλοφορούν μόνο σαν γαληνικά σκευάσματα απο τις ομοιοπαθητικές φαρμακοβιομηχανίες, δηλαδή παρασκευάζονται μόνο κατά την τελική φάση της εμβροχής στο εργαστήριο του φαρμακείου από τον φαρμακοποιό, και φέρουν ετικέτα της φαρμακοβιομηχανίας όσο και του φαρμακείου όπου αναγράφονται όλες οι πληροφορίες για το σκεύασμα όπως ορίζει ο Νόμος, ενώ χορηγούνται με ιατρική συνταγή.   

 Παρ'όλα αυτά έχουμε συναντήσει συχνά την απορία: «Μου έφεραν ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο για τη γρίππη, ή για τον πονοκέφαλο, μπορώ να το πάρω;». Η απάντηση είναι πλέον σαφής, όπως προκύπτει από την ανάλυση που κάναμε.

-Αναδημοσίευση από την καθημερινή εφημερίδα της Θράκης "Η ΓΝΩΜH" www.gnomi-evros.gr